تبليغاتX
...(خاکسترعشق)...
غملی یازیلار

 

 

               ((خورشید))

 

قارانیق عالمه ایچون اودلانیب خورشید

 

             دونوب تنور آتشه کانی که پاتلایرخورشید

 

بیرعشق پاکه (حیاته) فدا اولان خورشید

 

          یانیب.یانیر.یاناجاق جسمی هرزمان خورشید

 

زمین.زمان دولانیرسایمامیش محبتینی

 

              بو.جوری کیمسه چکمزولی چکیرخورشید

 

هلالی ماهی گورنده سارلسا رخساری

 

               جمال ماهی هر آخشام .بزندریرخورشید

 

که یانماسین. یره ورسون حیاتی جاویدان

 

               آین رخون باخاراخ شب که گزلنیرخورشید

 

 عدالتیله ساچارروزساچلارین ستاره لره

 

           سبب اودور.که سئورمنظومه سین خورشید

                                

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم تیر 1388ساعت 21:27  توسط محمد  | 

                                               آجی رایحه

 

 بهار. رایحه سی چاتمامیش مشام  منه

                                          خزان گلیب توخودی عنکبوتی پیله منه

 نگاهی افعی کیمی سحره سالدی روح منی

                                     کی تنگ الوب نفسیم. بند. چکدی قلب منه

 سیزیلدادیم گجه. گوندوز کی بلکه رحمه گله

                                         او رحمه گلدی ولی نیزه وردی قلب منه

  

+ نوشته شده در  جمعه ششم دی 1387ساعت 21:13  توسط محمد  | 

 

 

                ***   لاله  ***

 

 

  لاله رُخ.طلناز من.من تللرین مهمانیم

 

ماه من.جانان من.من جانلارین جانانیم

 

  لب عسل. شیرین دهن.شکرله من بیگانیم

 

دلبری سیمین بدن. آهوباخیش بیماریم

 

  مهربان.ای ماه تابان.من غمین غمخواریم

 

رنگ سرخی لاله دارد.من ساری پروانه یم

 

  بسکه شبها تا سحر.چوللرده من آواریم

 

تا شوم خاک جهان. من لاله نین خواهانیم

 

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم مرداد 1387ساعت 10:10  توسط محمد  | 

این چهاردهمین شعرم که پست می کنم

 

((افسانه))

 

اشگ چشم  من دگر باخون دل آغشته شد

 

               این دل نالان من ازطعنه ها صد پاره شد

 

خانه وکاشانه را با آه خود آتش زدم

 

          بسکه شبها تا سحراین سینه ام غمخانه شد

 

بهترین ایام من در ساحل حسرت گذشت

 

               تاگشودم چشم بر دنیا. جهان بیراهه شد

 

ناله وسوز وفغانم برفلک کاری. نشد

 

                شعله فریاد تلخم .خودبخود بازیچه شد

 

پرشکسته. بال خونینیم مرا یاری نکرد

 

              چونکه دستانم دگربا جان من بیگانه شد

 

خون دل در شیشه کردم تا نویسم قصه ام

 

              شیشهء دل هم شکستم. بودنم افسانه شد

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه چهاردهم خرداد 1387ساعت 22:53  توسط محمد  | 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم فروردین 1387ساعت 22:39  توسط محمد  | 

 

  سلام عزيزان مخاطب دفتر شعرمن اينهم

 

سيزدهمين سرودهء سرگردانم كه تقديم ميدارم .

 

                   شادوخُرم باشيد.

 

 

...(خون جگر)...

 

 

تا.كي. به ريا. قلب خودم شادكنم

 

 

                     اين زهركشنده را. فراموش كنم

 

 

عمريست كه درخون دِلم غلتانم

 

 

                 اكنون به چه رو.سرشتم آغوش كنم

 

 

درجام طلا خون جگرمي نوشم

 

 

                  پيمانهءمن پرشده.ازخون چه كنم

 

 

عمرم همه درخيال وآرزوهاسرشد

 

 

                   طالع به سري نوشته دارم چه كنم

 

 

چون دشنه كه درغلاف خود پوسيده

 

 

                  زورق به گِلي نشسته دارم چه كنم

 

 

زخمهاخورده تنم.سوخته ام درآتش

 

 

                   اي پيرمغان. بگوكه اينك.چه كنم.

 

 

 

(محمد)16فروردين87

 

+ نوشته شده در  یکشنبه هجدهم فروردین 1387ساعت 20:24  توسط محمد  | 

 

عزيزان مخاطب وبلاگم هرچه تلاش كردم .بخاطر نوروزباستاني شعري شاد برايتان بگم .نتوانستم چون دلم وا نميشه .بناچاراين شعر را شب نوشتم كه تقديمتان كنم. شادوخٌرم  باشيد. لطفا شما هم با نظر ياريم كنيد.

 

 

این دوازدهمین پست از شعرهای سرگردان منست

 

 

 

...(خاكسترعشق)...

 

 

 

اي فلك رخصت كه جانان همره جان ميرود

 

 

                     كاسه ام لبريز درد است. چون روانم ميرود

 

 

داستان عشق. كاتب بايد از خون مي نوشت

 

 

                    در تب هجران عاشق .جوهر از رو ميرود

 

 

سالها درفكروصلش اشگ شوق  افشانده ام

 

 

                   بنگر اينك ليلي گريان من با كارواني ميرود

 

 

مرغكان. در آسمان برحال من زاري  زدند

 

 

                   جملگي گريان. كه ازسر. نُقل  باران ميرود

 

 

سالها   از بيم هجران  جام  غم   نوشيده ام

 

 

                  حال ديگر نيستم  چون نصف  جانم  ميرود

 

 

هر طبيبه . حاذقي عاجز شد از درمان  من

 

 

                   چونكه سم مهلكي هر لحظه  بر جان ميرود

 

 

عاشقي . ديوانگي . جانم چنان سوزانده  كه

 

 

                  بين  كنون  خاكسترم  همراه  باران  ميرود.

 

 

(محمد)10 فروردين 1387

 

+ نوشته شده در  شنبه دهم فروردین 1387ساعت 16:44  توسط محمد  | 

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم فروردین 1387ساعت 18:42  توسط محمد  | 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هفتم اسفند 1386ساعت 22:19  توسط محمد 

يازدهمين سروده ام تقديم عزيزان با اميد كاميابي

 

...(قسمت)...

 

 

آفتاب لب بامم .كوله بار غم دارم

 

 

                            زجوروقهرزمان. ناله ها.حزين دارم

 

 

شكسته زورق  تنها اسيرطوفانها

 

 

                    كه ازسرشت خودم. كينه ها به دل دارم

 

 

چنان خميده ستونم. فلك به نامردي

 

 

                           ز استخوان تنم نيزه ها به دل دارم

 

 

(امان نداده). ستمگرگرفت امانم را

 

 

                     بدين سبب كه منم قسمتي زغم دارم

 

 

 

                             (محمد)بيست وپنجم اسفندهشتاد وشش

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هفتم اسفند 1386ساعت 22:9  توسط محمد  |