((خورشید))
قارانیق عالمه ایچون اودلانیب خورشید
دونوب تنور آتشه کانی که پاتلایرخورشید
بیرعشق پاکه (حیاته) فدا اولان خورشید
یانیب.یانیر.یاناجاق جسمی هرزمان خورشید
زمین.زمان دولانیرسایمامیش محبتینی
بو.جوری کیمسه چکمزولی چکیرخورشید
هلالی ماهی گورنده سارلسا رخساری
جمال ماهی هر آخشام .بزندریرخورشید
که یانماسین. یره ورسون حیاتی جاویدان
آین رخون باخاراخ شب که گزلنیرخورشید
عدالتیله ساچارروزساچلارین ستاره لره
سبب اودور.که سئورمنظومه سین خورشید
آجی رایحه
بهار. رایحه سی چاتمامیش مشام منه
خزان گلیب توخودی عنکبوتی پیله منه
نگاهی افعی کیمی سحره سالدی روح منی
کی تنگ الوب نفسیم. بند. چکدی قلب منه
سیزیلدادیم گجه. گوندوز کی بلکه رحمه گله
او رحمه گلدی ولی نیزه وردی قلب منه
*** لاله ***
لاله رُخ.طلناز من.من تللرین مهمانیم
ماه من.جانان من.من جانلارین جانانیم
لب عسل. شیرین دهن.شکرله من بیگانیم
دلبری سیمین بدن. آهوباخیش بیماریم
مهربان.ای ماه تابان.من غمین غمخواریم
رنگ سرخی لاله دارد.من ساری پروانه یم
بسکه شبها تا سحر.چوللرده من آواریم
تا شوم خاک جهان. من لاله نین خواهانیم
این چهاردهمین شعرم که پست می کنم
سلام عزيزان مخاطب دفتر شعرمن اينهم
سيزدهمين سرودهء سرگردانم كه تقديم ميدارم .
شادوخُرم باشيد.
...(خون جگر)...
تا.كي. به ريا. قلب خودم شادكنم
اين زهركشنده را. فراموش كنم
عمريست كه درخون دِلم غلتانم
اكنون به چه رو.سرشتم آغوش كنم
درجام طلا خون جگرمي نوشم
پيمانهءمن پرشده.ازخون چه كنم
عمرم همه درخيال وآرزوهاسرشد
طالع به سري نوشته دارم چه كنم
چون دشنه كه درغلاف خود پوسيده
زورق به گِلي نشسته دارم چه كنم
زخمهاخورده تنم.سوخته ام درآتش
اي پيرمغان. بگوكه اينك.چه كنم.
(محمد)16فروردين87
عزيزان مخاطب وبلاگم هرچه تلاش كردم .بخاطر نوروزباستاني شعري شاد برايتان بگم .نتوانستم چون دلم وا نميشه .بناچاراين شعر را شب نوشتم كه تقديمتان كنم. شادوخٌرم باشيد. لطفا شما هم با نظر ياريم كنيد.
این دوازدهمین پست از شعرهای سرگردان منست
...(خاكسترعشق)...
اي فلك رخصت كه جانان همره جان ميرود
كاسه ام لبريز درد است. چون روانم ميرود
داستان عشق. كاتب بايد از خون مي نوشت
در تب هجران عاشق .جوهر از رو ميرود
سالها درفكروصلش اشگ شوق افشانده ام
بنگر اينك ليلي گريان من با كارواني ميرود
مرغكان. در آسمان برحال من زاري زدند
جملگي گريان. كه ازسر. نُقل باران ميرود
سالها از بيم هجران جام غم نوشيده ام
حال ديگر نيستم چون نصف جانم ميرود
هر طبيبه . حاذقي عاجز شد از درمان من
چونكه سم مهلكي هر لحظه بر جان ميرود
عاشقي . ديوانگي . جانم چنان سوزانده كه
بين كنون خاكسترم همراه باران ميرود.
(محمد)10 فروردين 1387








يازدهمين سروده ام تقديم عزيزان با اميد كاميابي
...(قسمت)...
آفتاب لب بامم .كوله بار غم دارم
زجوروقهرزمان. ناله ها.حزين دارم
شكسته زورق تنها اسيرطوفانها
كه ازسرشت خودم. كينه ها به دل دارم
چنان خميده ستونم. فلك به نامردي
ز استخوان تنم نيزه ها به دل دارم
(امان نداده). ستمگرگرفت امانم را
بدين سبب كه منم قسمتي زغم دارم
(محمد)بيست وپنجم اسفندهشتاد وشش